Skakanka — najtańszy sprzęt cardio i jak od niej zacząć

W świecie sprzętu treningowego, gdzie bieżnia kosztuje tyle co używane auto, a rowerek stacjonarny zajmuje pół pokoju, skakanka wygląda jak nieporozumienie. Kawałek linki z dwoma rączkami za 20-80 zł. A jednak to jeden z najskuteczniejszych przyrządów cardio, jakie wymyślono — dziesięć minut skakania obciąża organizm porównywalnie z półgodzinnym truchtem, angażuje łydki, uda, brzuch i ramiona, a do tego uczy koordynacji, której nie da żadna maszyna.

Jaką skakankę kupić na początek

Wybór sprowadza się do trzech typów. Skakanka z linką PVC to klasyka za kilkanaście złotych — lekka, wolniejsza w obrocie, wybaczająca błędy i przez to najlepsza do nauki. Skakanka szybkościowa (speed rope) ma cienką stalową linkę w otoczce i łożyska w rączkach; kręci się błyskawicznie, ale każdy błąd kończy się bolesnym smagnięciem po łydce. Modele z obciążeniem w rączkach lub lince dokładają pracę ramion i pleców — sensowne, ale dopiero gdy podstawy siedzą.

Dwie rzeczy są ważniejsze od typu. Pierwsza to regulacja długości — po stanięciu na środku linki rączki powinny sięgać mniej więcej do pach. Druga to łożyska zamiast zwykłego przelotu; różnica w płynności obrotu jest odczuwalna od pierwszej minuty, a dopłata wynosi dosłownie kilkanaście złotych.

Pierwsze tygodnie: mniej znaczy więcej

Największy błąd początkujących to plan w stylu „od jutra 20 minut dziennie". Skakanie mocno pracuje na łydkach i ścięgnach Achillesa, które potrzebują czasu na adaptację. Rozsądny start wygląda skromnie: 30 sekund skakania, 30 sekund marszu w miejscu, powtórzone 8-10 razy, trzy razy w tygodniu. Brzmi lekko, ale następnego dnia łydki i tak przypomną o sobie. Po dwóch, trzech tygodniach interwały można wydłużać i dopiero wtedy zaczyna się prawdziwa zabawa — skoki naprzemienne, bokserski „skip", podwójne obroty.

Nawierzchnia ma znaczenie, o czym przekonałem się boleśnie, zaczynając na betonie przed blokiem. Beton i asfalt to najgorsze opcje dla stawów. Znacznie lepsza jest gumowa mata, deska tarasowa, ubita ziemia albo cienka mata do ćwiczeń rozłożona w mieszkaniu — o ile sufit na to pozwala, bo do skakania trzeba mieć nad głową jakieś 30 centymetrów zapasu.

Buty i kilka drobiazgów, które ratują kolana

Skakać najlepiej w butach z amortyzowaną podeszwą w przedniej części — lądowanie odbywa się na śródstopiu, nigdy na pięcie. Do tego luźna koszulka, dla pań dobrze dobrany stanik sportowy, i to właściwie cały ekwipunek. Cały zestaw startowy — porządna skakanka, mata i ewentualnie buty, jeśli w szafie nie ma żadnych sportowych — zamyka się w 150-250 zł. Trudno o tańsze wejście w regularne cardio.

Skakanka ma jeszcze jedną zaletę, o której rzadko się mówi: mieści się w szufladzie i w bagażu podręcznym. Wyjazd służbowy, urlop, święta u rodziny — trening jedzie wszędzie. Bieżnia tego nie potrafi.